idris amcayla karısı istanbulda yaçamaktadırlar.
mutlu sakin bir hayatları vardır. hersene olduğu gibi bu sene yine idris amca karısını fındık toplamaya memlekete göndermek için otogara giderler. otobus muavini idris amcayı tanır nasıl inatçı olduğunu bilir. ayvah idris amca geliyor otobuste boş yer de yok ne pok yiyecem bilmem diyor muavin.
idrs amca : s.a uşağum
muavin : a.s idris amca nasılsın
idrs amca : eyiyum haçen benum gariyi memlekete göndereceum onu getirdum ver bakayum bi bilet
muavin : amca hiç yer yok ama yarın gitse olmazmı yenge . keşke yarım saat önce gelseydin vardı ama şimdi yok.
idrs amca : uşağım o zaman ayakta citsun olmazmi
muavin : olmaz idris amca polis ceza yazıyor olmaz
idrs amca : uyyy haçen o zaman bagajda citsun poliste cöremez orda usul usul cider
muavin : hiç öle şey olurmu ya bagajda insan gider mi olmaz kusura bakma idris amca.
idris amca : ula pokyiyen olur diiisem olur
muavin : olmaz kesinlikle olmaz
olur du olazdı derken bizim idris amcanaın damarı tutar yakalar muavini sarılır boğazına ve şöyle der :
- benim gariyi memlekete kadar bu bagajın içinde *ike *ike götüreceksun . vıyyyy